Localizar unha persoa maior co seu consentimento: opcións e como falalo
O teu pai sae só a pasear, a túa nai aínda conduce, e a ti gustaríache saber que chegaron ben. As opcións que hai (da teleasistencia a unha app), canto custa cada unha e, sobre todo, como falalo para que decidan eles.
«Quero poder localizar a miña nai» é unha frase que se di con todo o cariño do mundo e que, contada así, a ela lle pode soar fatal. Unha persoa maior é unha persoa adulta: decide sobre o seu móbil, sobre os seus datos e sobre quen sabe onde está, igual ca ti. A boa nova é que case sempre di que si cando llo plantexas ben e cando a ferramenta tamén lle serve a ela. Aquí van as opcións, o que custa cada unha a 15 de outubro de 2026 e como ter a conversa.
Primeiro: que necesitas saber de verdade?
Antes de elixir nada, separa dúas preguntas que parecen a mesma:
- «Onde está?» Ten sentido se sae soa, conduce, viaxa ou comeza a desorientarse.
- «Está ben?» É o que preocupa cando vive soa e case non sae. Aí o mapa non axuda: estará na casa. O que axuda é un «estou ben» fácil e un aviso se algo non cadra.
Moitas familias buscan o primeiro cando o que queren é o segundo. Contámolo con calma en como saber que os teus pais maiores están ben.
As opcións, de menos a máis
1. Compartir a localización desde o seu propio móbil (gratis)
Se ten un smartphone, xa pode compartir a súa localización contigo: con Buscar se os dous tendes iPhone (unha hora, ata o final do día ou indefinidamente, con avisos cando chega a un sitio ou sae del) ou con Google Maps, que funciona entre iPhone e Android. É gratis e ela ve en todo momento con quen comparte. Fáltalle o que máis necesita unha persoa maior: un botón claro para dicir «estou ben» ou pedir axuda.
2. Unha app de familia pensada para maiores
Unha app de localización familiar engade o que o mapa non ten: avisos de chegada, SOS, chat e videochamada no mesmo sitio. O que hai que mirar nunha persoa maior (letra grande, un «estou ben» dun toque, un aviso se non se move que active ela) está en apps de localización para persoas maiores.
3. Un reloxo ou un colgante con GPS e botón
Para quen non se apaña co móbil ou non o leva enriba. Levan a súa propia SIM, un botón SOS e, ás veces, detección de caídas. O que hai que mirar: canto dura a batería (e se se lembrará de cargalo), a cota mensual, a quen chama o botón (á familia ou a unha central) e se llo vai poñer de verdade. Se ninguén o leva, non serve.
4. Teleasistencia (con persoas ao outro lado)
É a única opción cunha central 24 horas que contesta, chama á familia ou manda axuda. A pública pídese nos servizos sociais do concello ou pola Lei de Dependencia, e pode ser gratuíta ou con copagamento segundo a comunidade e os ingresos. A privada, segundo a comparativa de Selectra consultada o 15 de outubro de 2026, vai desde uns 10 €/mes a teleasistencia móbil de Cruz Roja na súa versión máis básica ata os 23,90-29 €/mes dos reloxos e kits de Sicor, Movistar Prosegur ou Securitas Direct, algúns con permanencia. Confírmao con cada empresa antes de asinar. En que se diferencia dunha app: teleasistencia fronte a app de localización.
O que non recomendamos
Meter un AirTag no bolso sen llo dicir. Ademais de non ser para iso (explicámosche por que en AirTag para localizar nenos ou maiores), o seu móbil pode acabar avisándoa de que «un obxecto a segue». E a confianza que se perde ese día custa moito máis ca o AirTag.
Cal encaixa, nunha táboa
| Para que | Quen responde | Custo (15 out 2026) | |
|---|---|---|---|
| Buscar ou Google Maps | Saber onde está | A familia, se mira | Gratis |
| App de familia | Onde está, «estou ben», SOS, videochamada | A familia, con avisos | Gratis ou con Premium opcional |
| Reloxo ou colgante con GPS | Quen non usa móbil | A familia ou unha central | Aparello máis cota |
| Teleasistencia pública | Vivir só con seguridade | Central 24 horas | Gratis ou copagamento |
| Teleasistencia privada | O mesmo, sen esperar | Central 24 horas | Desde uns 10 €/mes |
Non son excluíntes: moita xente combina a teleasistencia na casa cunha app para a familia.
Como falalo (e como non)
O que peor funciona é chegar coa app instalada e un «isto é polo teu ben». O que mellor funciona:
- Comeza por ti, non por ela: «Quedo intranquila cando volves de noite da aldea» escóitase mellor ca «xa non estás para ir soa».
- Fai que sexa de ida e volta: «Eu tamén comparto a miña contigo, así sabes cando chego do traballo». Moitos maiores acéptano en canto ven que non é só para eles.
- Dille o que vas ver e o que non: se chega á casa, si; con quen toma un café, non. E que poderá apagalo cando queira.
- Dálle o mando: que sexa ela quen preme «compartir», quen elixe se aparece exacta ou só por zona e quen activa o aviso se non se move.
- Probádeo unha semana e despois preguntade xuntos que sobra e que falta.
Se hai deterioración cognitiva, a conversa cambia, pero non desaparece: mentres poida entendelo, explícaselle e decide convosco. Contámolo en localizadores para persoas con alzhéimer.
Como o fai Mi Estela
Mi Estela é simétrica: o que ti ves da túa nai, ela ve de ti, e cada quen elixe se aparece preciso, só por zona ou invisible. Para os maiores ten o Modo Maior, unha pantalla con letra grande e poucos botóns («avisar á miña familia de que todo vai ben», ver os teus, unha mensaxe rápida, a videochamada); o «estou ben», que ven todos os fillos á vez; e o chequeo suave, que vén apagado e que só activa a propia persoa, elixindo cantas horas sen moverse disparan un aviso e a quen. Compartir localización, o SOS, o chat, as chamadas e os avisos de chegada a 3 sitios son gratis. Non substitúe a teleasistencia nin o 112. Todo o desta etapa está en para fillos de pais maiores.
Fontes
- Selectra: prezo da teleasistencia de Cruz Roja e outras compañías (consultado 15 out 2026)
- Apple: compartir a túa localización co iPhone (consultado 15 out 2026)
- Tech Advisor: compartir localización en Google Maps (consultado 15 out 2026)
